افتادگی نوک بینی بعد از عمل اتفاقی است که ممکن است با طی شدن روند بهبود پس از جراحی بینی با آن مواجه شوید. در بسیاری از موارد این افتادگی خیلی محسوس نیست. اما در برخی موارد دیگر ممکن است منجر به تغییر شکل فرم بینی شود که این اتفاق در صورت عدم رعایت نکات مراقبتی ایجاد می شود. در این مقاله ، با دکتر اسماعیل زارع ، جراح و متخصص گوش و حلق و بینی در تهران همراه شوید تا علت افتادگی نوک بینی و راه های اصلاح آن را بدانید.
افتادگی نوک بینی چیست ؟
کشیده شدن نوک بینی به سمت پایین از عوارض شایع پس از رینوپلاستی است. در این حالت ، نوک بینی در مقایسه با حالت طبیعی پایین تر آمده و باعث می شود بینی کشیده و فرم آن ناهماهنگ به نظر برسد. مشاهده این اتفاق پس از طی شدن روند بهبود و با کاهش ورم بینی دور از انتظار نیست. گاهی نیز ممکن است احساس کنید نوک بینی به شکل گرد درآمده و یا برآمدگی و قوز جدید بر اثر افتادگی مشاهده کنید. همه این موارد به دلیل پایین آمدن نوک بینی نسبت به پل بینی مشاهده می شود.
علت افتادگی نوک بینی بعد از عمل
بعد از عمل ، به دلایل گوناگون ممکن است با پایین آمدن نوک بینی مواجه شوید. علت افتادگی نوک بینی بعد از عمل می تواند عوامل طبیعی و ساختاری بینی یا عدم رعایت مراقبت های لازم پس از جراحی باشد. در ادامه ، به شرح مهم ترین علت های افتادگی نوک بینی و اینکه چه کارهایی باعث افتادگی بینی می شود می پردازیم.
- کاهش ورم بینی : اصلی ترین علت افتادگی نوک بینی بعد از عمل را می توان کاهش ورم دانست. با گذشت مدتی کوتاه از جراحی و طی شدن روند بهبود ، ورم بینی خوابیده و در نتیجه آن ممکن است پوست بینی و نوک آن کمی کشیده شود.
- بهبود جای بخیه ها : با خوب شدن محل جراحی و بهبود جای بخیه ها ممکن است بافت بالای نوک بینی بلند شود و نوک آن کشیده و افتاده به نظر بیاید.
- جاذبه : نیروی جاذبه یک عامل طبیعی در کشیده شدن نوک بینی به سمت پایین است. اگر غضروف بینی در نگه داشتن نوک بینی در جای درست قوی عمل نکند ، نیروی جاذبه بر آن غلبه کرده و بینی حالت افتادگی پیدا می کند.
- ضعیف بودن استخوان بینی : علت دیگر افتادگی بینی این است که اسکلت یا استخوان بینی قدرت کافی برای نگه داشتن نوک بینی را ندارد. این مسئله بیشتر در بینی هایی با پوست ضخیم اهمیت دارد که فشار بیشتری روی نوک بینی خواهد بود.
- فشار آوردن به بینی : خیلی از اوقات دلیل افتادگی و پایین آمدن نوک بینی فشاری است که خود فرد با عدم رعایت مراقبت های لازم ایجاد می کند. اگر با دست بینی را دستکاری کنید و فشاری به آن وارد کنید ، احتمال افتادگی بینی بیشتر خواهد شد.
- فعالیت سنگین : انجام فعالیت های سنگین و ورزش های نامناسب فشار زیادی به بینی آورده و از همین رو ، عامل موثر دیگر در پایین آمدن نوک بینی است.
- چسب نزدن : اگر طبق توصیه جراح بینی تهران به روش گفته شده و در مدت زمان توصیه شده بینی را چسب نزنید ، به احتمال زیاد شاهد افتادگی بینی خواهید بود. چسب زدن بینی بعد از عمل نقش مهمی در حفظ ساختار و فرم بینی نهایی دارد.
- مراقبت نکردن : عدم رعایت نکات مراقبتی از جمله استفاده از عینک بعد از عمل ، قرارگرفتن در معرض آسیب و ضربه و خوابیدن به روش نادرست از دیگر عوامل موثر بر افتادگ نوک بینی بعد از رینوپلاستی است.
افتادگی نوک بینی بعد از عمل چقدر است ؟
نوک بینی بعد جراحی ممکن است در اثر جاذبه و بهبود زخم و ورم پنج تا ده درجه به سمت پایین کشیده شود. اگر افتادگی بیش از این مقدار باشد ، احتمالا جراحی ترمیمی توصیه خواهد شد.
چه مدت بعد از عمل نوک بینی می افتد ؟
معمولا طی شش هفته بعد از عمل ، با طی شدن روند بهبود و کاهش تورم و جوش خوردن بخیه ها ، نوک بینی پایین تر می آید. البته ، ذکر این نکته نیز لازم است که برای مشاهده نتیجه نهایی عمل و فرم جدید بینی تا حدود یک سال باید منتظر بمانید و سپس افتادگی بینی را بسنجید.
راه های درمان افتادگی نوک بینی بعد از عمل
اینکه چگونه می توان افتادگی بینی را اصلاح بستگی به این دارد که میزان افتادگی چقدر باشد و به چه دلیل ایجاد شده است. غالبا ، در صورتی که میزان کشیدگی نوک بینی کم و در حد نرمال باشد ، پس از گذشت دوره بهبود ، یعنی از چند ماه تا یک سال بعد از عمل ، بینی به حالت طبیعی برمی گردد.
اما گاهی افتادگی بینی در اثر شیوه نادرست جراحی و مهارت ناکافی جراحی در انجام اصلاحات مورد نظر اتفاق می افتد و میزان افتادگی بیش از حد طبیعی است. در این شرایط ، جراحی ترمیمی چاره کار است که طی آن جراح با استفاده از گرافت افتادگی نوک بینی را اصلاح می کند.
دقت در انتخاب جراح و متخصص ماهر نقش مهمی در افتادگی نوک بینی بعد از جراحی دارد. در بسیاری از موارد ، افتادگی حاصل از انجام نادرست اصلاحات نامناسب و اغراق در شیوه جراحی و مدل بینی مورد نظر است. برای انجام یک عمل مطمئن بهتر است با جراح با تجربه در این زمینه برای جلوگیری از افتادگی بینی بعد از جراحی مشورت کنید.
مقایسه افتادگی نوک بینی بعد از عمل در بینی گوشتی و استخوانی
در بینی گوشتی احتمال افتادگی نوک بینی بعد از عمل بیشتر است ، چون پوست ضخیم و غضروف های ضعیف تری دارد و وزن پوست می تواند در ماه های اول فشار بیشتری روی ساختار بینی وارد کند. در این مدل بینی اگر حمایت غضروفی کافی ایجاد نشود ، نوک بینی به مرور پایین می آید. در مقابل ، بینی استخوانی پوست نازک تر و غضروف های محکم تری دارد و همین موضوع باعث می شود احتمال افتادگی نوک بینی کمتر باشد و نتیجه پایدارتر بماند. البته در هر دو نوع بینی مهارت جراح ، استفاده از گرافت های تقویتی و بسته به شرایط فردی نقش مهم تری از نوع بینی دارد. در بینی گوشتی معمولا نیاز به تقویت بیشتر و مراقبت طولانی تر وجود دارد اما در بینی استخوانی با تکنیک صحیح معمولا افتادگی کمتر و روند بهبودی سریع تر مشاهده می شود.
نشانه های افتادگی نوک بینی بعد از جراحی
- کاهش زاویه بین نوک بینی و لب بالا و دیده شدن حالت روبه پایین
- افتادن نوک بینی هنگام خندیدن یا صحبت کردن
- کم شدن یا از بین رفتن قوس ظریف پشت بینی به دلیل شیب پیدا کردن نوک
- احساس سنگینی یا سستی در نوک بینی نسبت به ماه های اولیه
- پایین تر قرار گرفتن نوک بینی نسبت به قبل در عکس های مقایسه ای
- چسبیدن نوک بینی به سمت پره ها و کاهش حمایت غضروفی
- ایجاد حالت سرِ اردکی یا droopy tip هنگام نگاه نیم رخ
- احساس تغییر در فرم سوراخ های بینی به دلیل پایین آمدن نوک
- دیده نشدن مقدار قبلی پشت بینی از زاویه نیم رخ به دلیل افتادگی نوک
بهترین زمان جراحی ترمیمی برای افتادگی نوک بینی
بهترین زمان برای عمل ترمیمی بینی برای افتادگی نوک بینی معمولا زمانی است که ورم ها کاملا فروکش کرده و شکل نهایی بینی مشخص شده باشد ؛ یعنی حدود یک سال بعد از عمل اول. در این مدت بافت ها نرم تر و قابل تشخیص تر می شوند و جراح می تواند میزان واقعی افتادگی را بهتر ارزیابی کند. انجام جراحی ترمیمی زودتر از این زمان ممکن است به دلیل وجود ورم ، التهاب و ناپایداری بافت ها نتیجه دقیقی نداشته باشد و حتی خطر ایجاد عدم تقارن یا نیاز به جراحی های بعدی را افزایش دهد. با این حال اگر افتادگی شدید و ساختاری باشد و احتمال اصلاح بدون جراحی وجود نداشته باشد ، برخی جراحان ممکن است از ماه ششم به بعد مداخله کنند اما این موضوع بیشتر استثنا است. در مجموع ، صبر تا یک سال هم ایمنی و هم کیفیت نتیجه را افزایش می دهد و امکان برنامه ریزی دقیق تری برای تقویت غضروف ها و اصلاح شکل نوک بینی فراهم می کند.
